«گاهی اوقات احساس می کردم دارم قطعاتی از گوشت انسان را با خود به خانه می برم، نه نگاتیوها را. به این دلیل که رنج و درد مردمی را که عکاسی کردم با خود می بردم.» 

قدرت و تاثیر آثار مک کالین بر افکار عمومی باعث شده او را یکی از تاثیرگذارترین عکاسان معاصر بدانند؛ عکس‌های او آنقدر اثرگذار بود که وقتی در سال 1982 قرار بود برای عکاسی همراه با سربازان انگلیسی به جزیره «فالکلند» برود مارگارت تاچر نخست وزیر وقت این کشور شخصا اجازه اعزام او را نداد؛ افدامی که به منزله سانسور در رسانه‌های عمومی قلمداد شد.

او خودش درباره عکس‌هایی که گرفته و تاثیراتی که بر مخاطب می‌گذارد معتقد است: «گاهی اوقات احساس می کردم دارم قطعاتی از گوشت انسان را با خود به خانه می برم، نه نگاتیوها را. به این دلیل که رنج و درد مردمی را که عکاسی کردم با خود می بردم.» 

او تاکنون چهاربار جایزه عکاسی «وردپرس فوتو» را برای آثارش دریافت کرده است. به مناسبت هشتاد سالگی مک کالین در زیر برخی از مشهورترین کارهای او را مرور می‌کنیم.

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

سرباز امریکایی از ساختمانی مخروبه در برلین غربی، برلین شرقی را دید می‌زند. سال 1961

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

سرباز مجروح در جنگ ویتنام با کمک دو سرباز دیگر جابجا می‌شود. سال 1965

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

سرباز ویتنامی یک «ویت کنگ» را روی زمین می کشد و با خود می‌برد. سال 1965

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

 تفنگداری نیروی دریایی شوکه شده در جنگ ویتنام؛ این عکس مشهورترین عکس مک کالین به شمار می‌رود. سال 1968  

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

جنگ داخلی در قبرس؛ دو تن از ترک‌های مسلح آماده شلیک به سمت جبهه یونانی‌ها. سال 1963

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

چند تن از ترک‌های قبرس پیکر یکی از مجروحان نبرد در «سیپروس» را از مهلکه دور می‌کنند. سال 1963

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

زن داغدار فلسطینی در بیروت که یکی از اعضای خانواده‌اش را در جنگ های داخلی لبنان از دست داده است. سال 1976

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

سربازان فالانژ و پیکر زن جانباخته در درگیری‌های خیابانی بیروت. سال 1976

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

کمین دو شبه نظامی فالانژ در درگیری‌های داخلی در بیروت. سال 1976

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

چند تن از فالانژها در خیابان‌های بیروت و یک نوازنده در حال نواختن ساز؛ پیکر یک دختر فلسطینی جلوی آنها روی زمین افتاده است. سال 1976

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

یک فالانژیست در حال کمک به یک پیرزن و پیرمرد در جریان جنگ های داخلی لبنان در بیروت. سال 1976

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

سرباز کنگویی چند متهم به هواداری «پاتریس لومومبا» را بازداشت کرده است. سال 1964

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

نبرد خیابانی میان سربازان بریتانیایی و ارتش جمهوری‌خواه کاتولیک ایرلند در ایرلند شمالی. سال 1972

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

سوگواری زن ترک قبرسی که همسرش را در نبردهای سیپروس از دست داده است. سال 1964

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

فلسطینی‌ها در خیابان های جنگ زده بیروت. سال 1976

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

پیکر یکی از کسانی که توسط خمرهای سرخ در کامبوج کشته شده است. سال 1976

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

یکی از بی خانمان‌ها در محله «اسنویی» در کمبریج که پس از دیدن عکاس یک موش را در دهان خود می‌گذارد. سال 1970

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

اجتماع هزاران هندو در فستیوال «کومب ملا»، در رودخانه های گنگ. سال 1989 

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

تصویری از منطقه «سم» جایی که در جنگ جهانی اول نبردی به همین نام در آن رخ داد و ارتش امپراطوری‌های انگلیس و فرانسه امپراتوری آلمان را شکست دادند. عکس متعلق به سال 2000

(تصاویر) عکاسی در یک قدمیِ مرگ

مک کالین و دوربین عکاسی

منتشر شده on 3 نوامبر 2017 at 10:20 ب.ظ.  دیدگاه‌ها برای «گاهی اوقات احساس می کردم دارم قطعاتی از گوشت انسان را با خود به خانه می برم، نه نگاتیوها را. به این دلیل که رنج و درد مردمی را که عکاسی کردم با خود می بردم.»  بسته هستند